- - -  หากเธอไม่เหลือใครโปรดบอกฉัน

เมื่อชีวิตไม่มีดวงตะวัน       เธฮยังมีฉันอยู่

ฉันจะจุดเทียน             เพื่อเธอจะหันมาดู

อย่างหวังเพียงให้เธอรู้       ว่าฉันจริงใจ

ในวันที่เธอเจ็บปวด          เพราะเค้า

กั บ รั ก ที่ ทำ ใ ห้ เ ธ อ เ ห ง า จ น ร้ อ ง ไ ห้

ฉันจะแบ่งรับเอง            ไม่ต้องกลัวอะไร

เพียงจับมือฉันไว้            แล้วทุกอย่างจะดี

ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร สิ่ ง ใ ด ต อ บ แ ท น จ ริ ง ๆ

กั บ ทุ ก  ๆ  สิ่ ง ที่ ทำ เ พื่ อ เ ธ อ อ ย่ า ง นี้

และให้เชื่อ                 ว่าฉันพร้อม " จะดับตัวเองลงทันที"

ที่ดวงตะวันอย่างเค้าคืนกลับมาที่  ..หัวใจเธอ 

 

ไม่ว่าจะถูกเรียกอย่างไหน  ก็เป็นเรื่องเศร้าทั้งนั้นใช่ไหมค๊ะ...???

การที่เรามีความรัก   แต่ไม่เคยเป็นที่หนึ่งในใจของเขานั้น  มันคือความรักที่นำความเศร้ามาให้หัวใจอย่างมาก

แต่จะให้ตัดใจไม่รักเขา . . . กลับเป็นเรื่องที่เศร้ากว่า  และทำได้ยากกว่าด้วย

 

 

กลอนด้านบน . . .

เป็นกลอนที่เปรียบเทียบระหว่าง

เทียน  กับ  ดวงตะวัน

 

 

ที่ต่างก็มีหน้าที่ให้ความสว่างเหมือน ๆ กัน 

แต่แสงของเทียน   ไม่มีทางเทียบกับดวงตะวันได้

เช่นเดียวกับ   ตัวสำรอง   ที่ไม่มีวันเทียบคนที่เป็น   ตัวจริง   ได้

 

 

ในความรัก . . .

คนที่มีค่าเป็นแค่คัวสำรอง  มีความสำคัญแค่แสงของเทียน 

จึงเป็นคนที่ต้องนั่งร้องไห้คนเดียวอยู่เสมอ ๆ

 

 

เพื่อนคนไหนที่กำลังตกที่นั่ง. . . 

"รักเขา  แต่เขารักคนอื่น"

"ทำดีกับเขาแทบตาย   แต่เขาเลือกคนอื่น"

 

 

เราเข้าใจดี. . .ว่ามันเป็นความเจ็บปวด

 

 

แต่เราอยากบอกกับเพื่อน ๆ ทุกคนว่า  . . . ความเจ็บปวดในครั้งนี้จะสอนให้เรา  "รักเป็น" ในวันหนึ่ง

เพราะว่าหัวใจก็เหมือนกับอวัยวะอื่น ๆ ในร่างกาย

ที่ถ้าเราหมั่นออกกำลังกาย (ด้วยการเปิดใจรัก) 

มันก็จะค่อย ๆ แข็งแรงมากขึ้น

 

 

เมื่อเพื่อน ๆ อ่านมาถึงตรงนี้  แล้วยังไม่รู้สึกดีและหายเศร้า  ก็ไม่เป็นไร. . .

แต่อย่าลืมก็แล้วกันว่า  แม้วันนี้เธอจะเป็นแค่เทียนหนึ่งเล่มสำหรับเขาหรือสำหรับใคร

แต่เธอ. . .คือดวงตะวันสำหรับเราเสมอ

                                                                                                          

                              ความรักของไม้บรรทัด                                   

                                                                                                          

                 ไม้บรรทัด..หนึ่งอัน  เธอเห็นอะไรบ้าง?    ด้านวัดที่เป็น  "เซนติเมตร"            

          กับด้านวัดที่เป็น  "นิ้ว"  ใช่ไหม.....      ด้านสองด้านที่ขนานกัน  ด้วยระยะ            

          ห่างที่สม่ำเสมอ                                                                                

                                                                                                           

                 ความรักของไม้บรรทัดจึงดูเศร้า ๆ ...                                                   

          เพราะ"เซนติเมตร"  กับ  "นิ้ว"     ยืนอยู่คนละฝั่ง    ไม่เคยลากมาบรรจบกัน             

                      ความรักของเธอ..เป็นเหมือนความรักของไม้บรรทัดหรือเปล่า?             

          ^-^..รักกัน..แต่ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน...                                                      

          ^-^..รักกัน..แต่ไม่สิทธิ์แลกหัวใจกัน...                                                       

          กลายเป็นความรัก บนเส้นขนาน  ที่ไม่มีวันได้ร่วมกันเป็นหนึ่ง                                

                                                                                                            

                    แต่ถ้ามองความผูกพันในแง่ดี   มองชีวิตในแง่บวก   ความรักของไม้               

          บรรทัด  ก็อาจจะไม่ได้เศร้าทั้งหมด...... และการที่เธอกับเขาต่างคนต่างเดินไป              

          บนเส้นขนานสองเส้นนั้น.....          ก็ยังมีเรื่องให้น่าดีใจอยู่บ้าง                            

                                                                                                            

                     ...."ดีใจที่อย่างน้อย  ..คนสองคนก็ยังมุ่งหน้าไปในทิศทาง               

          เดียวกัน   ไม่ได้ต่างคนต่างไป  มีระยะห่างที่เท่าเดิม  ไม่ได้ไกลกันมากขึ้นกว่าเดิม          

                                                                                                            

                    ..ความรัก..ไม่ได้มีแค่รูปแบบเดียวจริง ๆ  คนที่เจอกับรักแท้ ....             

          เจอกับรักที่ได้อยู่ใกล้และสามารถแลกใจกันนั้น           จึงถือว่าเป็นคนที่โชคดี             

          แต่ไม่ใช่คนทุกคนหรอกที่เกิดมาแล้ว    จะได้รับโชคอันนี้                                    

                                                                                                            

                      ......  ความรักนั้น...บางครั้งเราเองก็ออกแบบมันไม่ได้   และความรัก           

          ก็ไม่ได้เกิดขึ้นกับชีวิตเราได้บ่อย ๆ                                                             

                                                                                                            

                      เพราะฉะนั้น...ถ้าวันหนึ่งเธอได้มีโอกาสพบกับความรักแบบไม้บรรทัด           

          แม้มันจะทำให้เธอเศร้าบ้าง..เหงาบ้าง     ก็อย่าได้หักหรือทำลาย                              

          " ให้คิดและเชื่อว่าถึงจะเดินขนานกัน - - -                                                     

                                                                                                             

                      แต่เธอกับเขา  ก็ยังเดินอยู่บนไม้บรรทัดอันเดียวกันและหายใจ   ภายใน            

          โลกใบเดียวกัน.....                                                                               

                             "แค่นี้ก็คุ้มค่าในการเกิดมาแล้ว"